Staking kryptowalut przypomina wsparcie zespołu blockchain, a przy okazji zdobywasz trochę monet. Pomocnicy otrzymują wynagrodzenie w kryptowalutach, zamieniając swoje cyfrowe skarbonki w maszyny do pasywnych pieniędzy. Kiedy zaparkujesz swoje cyfrowe produkty na platformach takich jak Lido, nagrody zaczynają się mnożyć, obliczane na podstawie rocznej stopy procentowej (APR). To bardzo prosty sposób, by zobaczyć, jak rośnie Twój stos kryptowalut, bez najmniejszego wysiłku. Chcesz dowiedzieć się więcej? Wskocz w niesamowity świat kryptowalutowego stakingu i odkryj cud!
Zgłębianie koncepcji staking kryptowalut
Staking w świecie kryptowalut, czasem związany z "wydobyciem płynności", daje inwestorom dochodową okazję do uzyskania pasywnego dochodu z monet proof-of-stake, które w innym przypadku mogłyby pozostać niewykorzystane. Staking to tylko jedna z wielu metod, dzięki którym osoby działające w branży kryptowalut mogą osiągać zwroty ze swoich aktywów cyfrowych.
Staking polega na tym, że użytkownik kryptowaluty zainwestuje lub blokuje swoją cyfrową walutę w sieci jako sposób na weryfikację i weryfikację transakcji na blockchainie. Jako rekompensatę za swój wkład, stakerzy są nagradzani przez sieć.
Warto jednak zauważyć, że nie wszystkie kryptowaluty nadają się do stakingu. Tylko te monety (w przeciwieństwie do tokenów), które wykorzystują algorytm proof-of-stake konsensusu, kwalifikują się do działań staking (to wyklucza na przykład Bitcoina).
Uczestnicy, którzy stakują swoje aktywa, często nazywani są walidatorami. Termin ten odnosi się konkretnie do systemu obliczeniowego wykorzystywanego przez stakera do walidacji transakcji. Gdy sieć wybiera stakowaną monetę, sygnalizuje to rozpoczęcie procesu walidacji.
Rola walidatorów w staking kryptowalut
Podczas inicjowania transferu eteru (ETH) do innej jednostki, transakcja przechodzi proces walidacji przed oficjalnym zarejestrowaniem na blockchainie Ethereum.
Walidatory odgrywają kluczową rolę w tym procesie, analizując kilka kluczowych aspektów:
- Podwójne wydatki: Sprawdzają, czy nadawca posiada eter, który zamierza wysłać.
- Podpis: Potwierdzają, czy transakcja została faktycznie podpisana przez nadawcę.
- Format: Dbają o prawidłową strukturę transakcji.
Po spełnieniu tych kryteriów transakcja zostaje zatwierdzona do włączenia do blockchaina, a walidatorzy otrzymują nagrody kryptowalutowe za swoje wysiłki.
Znaczna część użytkowników kryptowalut decyduje się powierzyć swoje monety giełdzie lub protokołowi stakingu, co pozwala tym usługom staking w ich imieniu (w tym mnie). Takie podejście oszczędza uczestnikom konieczności zagłębiania się w techniczne szczegóły stakingu, a jednocześnie umożliwia im zaangażowanie.
Wybór walidatorów
Sieci proof-of-stake stosują losowy proces selekcji, podobny do loterii, aby wybrać walidatorów.
Aby kwalifikować się do tej puli selekcji, osoba musi posiadać i zaangażować ("stake") rodzime monety sieci. Liczba postawionych monet wpływa na prawdopodobieństwo wybrania do potwierdzenia kolejnego bloku i zdobycia związanych z nimi nagród.
Kwalifikowane kryptowaluty do stakingu
Kryptowaluty wykorzystujące model konsensusu proof-of-stake (PoS) to te, które można stakować. Ten model jest kluczową cechą kilku wiodących sieci blockchain. Do znanych przykładów kryptowalut PoS należą:
- Ethereum (ETH)
- Tezos (XTZ)
- Kosmos (ATOM)
- Solana (SOL)
- Cardano (ADA)
- Kropki (DOT)
- Algorand (ALGO)
- Polygon (MATIC)
- Binance Coin (BNB)
- Lawina (AVAX)
- TRON (TRX)
Sieci te dają użytkownikom możliwość zaangażowania się w staking, przyczyniając się do bezpieczeństwa sieci i operacji, jednocześnie zdobywając nagrody za ich udział.
Zrozumienie mechanizmów konsensusu w zdecentralizowanych sieciach
W zdecentralizowanych ekosystemach blockchain mechanizmy konsensusu są kluczowe, aby zapewnić, że wszystkie węzły w blockchainie osiągną porozumienie co do obecnego stanu sieci.
Wśród modeli konsensusu powszechnie uznawane są następujące modele:
- POW (Proof of Work)
- POS (Dowód Stake)
- DPOS (Delegowany Dowód Stake)
- POH (Dowód historii)
Proof of Work (PoW) i Proof of Stake (PoS) wyróżniają się jako główne metody osiągania konsensusu.
Wyjaśnienie dowodu pracy
Proof of Work, którego przykładem są sieci takie jak Bitcoin, polega na górnikach w weryfikacji bloków i transakcji, które zawierają. Górnicy korzystają z zaawansowanego sprzętu obliczeniowego do stawiania czoła złożonym wyzwaniom matematycznym.
W systemie PoW blok może zostać dodany do sieci dopiero po rozwiązaniu tych matematycznych zagadek, które wzmacniają bezpieczeństwo sieci.
Pierwszy górnik, który rozwiąże problem matematyczny dla nowego bloku, ma przywilej dodania tego bloku do blockchaina. Górnicy są nagradzani aktywami kryptowalutowymi za swoje wysiłki; w przypadku sieci Bitcoin te nagrody przybierają formę bitcoina (BTC).
Przegląd dowodu stake
Dla porównania, sieci Proof of Stake, takie jak Ethereum, zastępują proces weryfikacji konkurencyjnej systemem opartym na loterii.
W ramach systemu PoS sieć losowo wybiera komputer do wykonania niezbędnych obliczeń do walidacji bloków. Jeśli sieć wybierze jedną z Twoich stakowanych monet z puli, będziesz miał rozwiązać zadanie matematyczne potrzebne do weryfikacji bloku.
Wybór między prowadzeniem węzła a delegowaniem do staking
Znaczna część osób zaangażowanych w staking decyduje się powierzyć swoją kryptowalutę giełdzie lub platformie finansów zdecentralizowanych (DeFi), aby przeprowadzić proces walidacji w ich imieniu. Staking przez protokół DeFi wymaga użycia portfela kryptowalutowego z własnym przechowywaniem.
Na przykład można pozwolić giełdzie kryptowalut, takiej jak Coinbase, stakować swoje monety za pomocą własnych "węzłów". Biorąc pod uwagę wspólne zaangażowanie w takie pule, Coinbase może oszacować ich szanse na wybranie do weryfikacji nadchodzących bloków i tym samym prognozować roczną procentową stopę zwrotu (APY) dla stakowanych aktywów.
Decyzja o delegowaniu monet do staking zazwyczaj skutkuje niższym zyskiem w porównaniu do pracy jako własny walidator.
Poniżej przedstawiono obecne stawki staking dla Ethereum (ETH) przy użyciu tych dwóch różnych metod:
- Walidator jako usługa: 3,88% (ETH)
- Prowadzenie własnego walidatora: 4,31% (ETH)
Staking kryptowalut za pomocą portfela samozabezpieczającego
Aby zaangażować się w staking kryptowalut przez swój portfel tastycrypto, musisz przydzielić swoje coiny proof-of-stake do protokołu zdecentralizowanych finansów (DeFi). Postępuj zgodnie z tymi instrukcjami dotyczącymi procesu:
- Uzyskaj dostęp do swojego portfela samoobsługowego Tastycrypto.
- Zdobądź monety proof-of-stake, które chcesz stakować, z zdecentralizowanej giełdy (DEX).
- Powiąż swój portfel z protokołem stakingowym, takim jak Lido.
- Sprawdź ewentualne okresy blokady, które mogą obowiązywać.
- Określ liczbę monet proof-of-stake, które chcesz postawić.
- Potwierdź transakcję w swoim portfelu.
- Token symbolizujący Twoją część stakowanych monet będzie widoczny w twoim portfelu.
Aby zakończyć zaangażowanie stakowania, wybierz 'untake' w interfejsie protokołu stakingowego.
Protokoły Top Staking dla portfeli z własnym zabezpieczeniem
Dla osób zainteresowanych stakowaniem kryptowalut przez portfel z własnym przechowywaniem wyróżnia się kilka głównych opcji, co podkreśla DeFiLlama. Poniżej przedstawiono cztery najbardziej znane protokoły stakowania:
- Lido
- TVL (Całkowita wartość zablokowana): 6 miliardów dolarów
- Obsługiwane sieci: Ethereum, Solana, Moonbeam, MoonRiver, Terra Classic
- Rocket Pool
- TVL: 560 milionów dolarów
- Wspierana sieć: Ethereum
- Ankr
- TVL: 142 miliony dolarów
- Obsługiwane sieci: Ethereum, BSC (Binance Smart Chain), Avalanche, Polkadot, Fantom, Gnosis
- StakeWise
- TVL: 101 milionów dolarów
- Obsługiwane sieci: Ethereum, Gnosis
Platformy te oferują różnorodne opcje sieci blockchain, odpowiadając na różnorodne preferencje i strategie stakingu.
Zrozumienie ryzyka związanego ze staking kryptowalut
Crypto staking, niezależnie od tego, czy jest wykonywany bezpośrednio jako walidator, czy poprzez delegację, wiąże się z własnym zestawem ryzyk.
Ryzyka dla walidatorów
- Ryzyko sprzętowe: Walidatorzy staking monet mogą ryzykować ich utratę w przypadku problemów sprzętowych podczas procesu walidacji.
- Ryzyko łączności: Komputery walidatorów muszą działać nieprzerwanie. Przerwy w łączności, zwłaszcza podczas walidacji, mogą prowadzić do kar, w tym do przejęcia części stakowanych monet.
- Wydatki: Koszty operacyjne prowadzenia konfiguracji walidacyjnych są znaczne. Obejmuje to koszty związane z utrzymaniem łączności oraz konieczność korzystania z nowoczesnego sprzętu. Zyski ze stakingu zazwyczaj wymagają znacznej początkowej inwestycji w monety.
- Ryzyko zmienności: Posiadanie kryptowaluty do stakingu naraża walidatorów na wrodzoną zmienność tej klasy aktywów.
Ryzyko dla delegatów
- Scentralizowane ryzyka: Staking przez scentralizowane platformy (np. Kraken, Coinbase, Binance, Gemini) wiąże się z ryzykiem straty w wyniku hakerskich ataków lub niewypłacalności, bez ochrony FDIC.
- Ryzyko związane z okresem blokady: Niektóre usługi stakingowe wymagają zablokowania stakowanych monet na określony czas, co ogranicza możliwość sprzedaży w niekorzystnych warunkach rynkowych i wiąże się z potencjalnymi kosztami alternatywnymi.
- Ryzyko związane z protokołem: Protokoły DeFi mogą oferować wyższe zyski, ale wiążą się z własnymi zagrożeniami, takimi jak podatności na smart kontrakty, błędy techniczne i ryzyko slishing — podobne do tych, z którymi borykają się walidatorzy.
- Ryzyko zmienności: Podobnie jak walidatorzy, delegaci podlegają zmienności rynku kryptowalut.
Staking ETH vs. ETH2
Po połączeniu Ethereum pod koniec 2022 roku, które przekształciło sieć z proof-of-work na proof-of-stake, pojawiły się dwa typy coinów Ethereum: ETH i ETH2.
- ETH (lub ETH1) odpowiada warstwie wykonawczej sieci, odpowiedzialnej za przetwarzanie transakcji i wykonywania.
- ETH2 reprezentuje nową warstwę konsensusu, ucieleśniającą mechanizm proof-of-stake.
Aby więc uczestniczyć w stakingu Ethereum, trzeba stakować to, co obecnie nazywa się monetami "ETH2".